Zmaganie się z trudnymi wspomnieniami, przewlekłym stresem czy śladami po przebytych traumach potrafi skutecznie odebrać radość z życia. Tradycyjna psychoterapia oparta na rozmowie bywa w takich przypadkach bardzo pomocna, jednak medycyna i psychologia stale szukają głębszych, bardziej bezpośrednich metod pracy z układem nerwowym. Jedną z najbardziej rewolucyjnych i najlepiej przebadanych form wsparcia w ostatnich dekadach stała się terapia EMDR w Warszawie. Kiedy ta forma terapii może pomóc i na czym dokładnie polega jej fenomen?
Skrót EMDR oznacza Eye Movement Desensitization and Reprocessing, co na język polski tłumaczy się jako terapia odwrażliwiania i ponownego przetwarzania za pomocą ruchów gałek ocznych. Twórczynią tej metody jest dr Francine Shapiro, która w latach 80. XX wieku zauważyła, że szybkie, powtarzające się ruchy oczu mogą znacznie obniżać poziom lęku związanego z nieprzyjemnymi wspomnieniami.
Wiele osób zastanawia się, jak działa ta forma terapii w praktyce. Podstawą EMDR jest założenie, że ludzki mózg posiada naturalną zdolność do samoleczenia i przetwarzania trudnych doświadczeń (model AIP – Adaptive Information Processing). Czasami jednak, pod wpływem silnego stresu lub traumy, ten naturalny system zostaje zablokowany. Trudne wspomnienie zostaje „zamrożone” w sieciach neuronalnych w swojej pierwotnej, nienaruszonej formie – razem z towarzyszącymi mu wówczas silnymi emocjami, obrazami i reakcjami z ciała.
Poprzez stymulację bilateralną (obustronną) – najczęściej za pomocą wodzenia wzrokiem za palcem terapeuty, dźwięków naprzemiennie płynących ze słuchawek lub delikatnego tappingu (stukania w dłonie) – aktywowane są naprzemiennie obie półkule mózgowe. Pomaga to mózgowi „odblokować” i bezpiecznie przetworzyć zalegające wspomnienie, przenosząc je z pamięci emocjonalnej do pamięci epizodycznej.
Głównym i najbardziej znanym obszarem, w którym EMDR wykazuje najwyższą, udowodnioną naukowo skuteczność, jest zespół stresu pourazowego (PTSD). Kiedy terapia EMDR pomaga na traumę? Odpowiedź brzmi: zarówno w przypadku traum ostrych (tzw. Traumy przez duże „T”), jak i traum relacyjnych, przewlekłych (Traumy przez małe „t”).
Do pierwszej grupy zaliczamy nagłe, zagrażające życiu lub zdrowiu wydarzenia, takie jak:
Z kolei traumy relacyjne to chroniczne sytuacje z dzieciństwa lub dorosłości – np. dorastanie w rodzinie z problemem alkoholowym, doświadczanie długotrwałego odrzucenia, mobbingu w pracy czy przemocy psychicznej. Wskazania do terapii EMDR obejmują pacjentów, którzy zmagają się z tzw. flashbackami (bolesnymi, nagłymi powrotami do przeszłości), koszmarami sennymi, ciągłym napięciem mięśniowym oraz panicznym unikaniem miejsc lub bodźców kojarzących się z trudnym wydarzeniem.
Choć terapia EMDR kojarzy się głównie z leczeniem traumy powypadkowej, współczesna wiedza medyczna i psychologiczna wyraźnie wskazuje na znacznie szersze zastosowanie. Skuteczność EMDR w leczeniu lęków i depresji jest obecnie przedmiotem wielu badań klinicznych, a efekty tej pracy bywają spektakularne.
Wiemy już, dla kogo jest EMDR i w jakich problemach przynosi ulgę. Warto jednak wiedzieć, że nie jest to metoda, którą wdraża się „z marszu” na pierwszej sesji. Bezpieczeństwo pacjenta jest tutaj absolutnym priorytetem. Kiedy ta forma terapii może pomóc, a kiedy należy zachować szczególną ostrożność?
Terapia EMDR składa się z 8 faz. Pierwsze z nich to szczegółowy wywiad, ocena gotowości pacjenta oraz – co kluczowe – faza stabilizacji. Pacjent uczy się technik bezpiecznego zakotwiczenia w rzeczywistości, metod relaksacyjnych i tworzy tzw. „bezpieczne miejsce” w swojej wyobraźni. Dopiero gdy układ nerwowy jest na to gotowy, przechodzi się do fazy właściwego przetwarzania bodźców.
Wiele osób obawia się podjęcia terapii, ponieważ nie wie, jak wygląda sesja EMDR. Nie ma się jednak czego bać – proces ten odbywa się w warunkach pełnego bezpieczeństwa i pełnej kontroli pacjenta nad tym, co się dzieje. Nie jest to forma hipnozy; pacjent przez cały czas zachowuje pełną świadomość.
Oto uproszczony schemat przebiegu sesji w fazie przetwarzania:
Pacjent wraz z terapeutą wybiera konkretne wspomnienie, obraz, negatywne przekonanie o sobie oraz emocje i odczucia z ciała, które chce przepracować.
Terapeuta wprowadza stymulację (np. prosi o wodzenie wzrokiem za ruchem dłoni). Trwa to zazwyczaj od kilkunastu do kilkudziesięciu sekund (tzw. set).
Po każdym secie terapeuta przerywa stymulację, a pacjent bierze głęboki oddech i krótko opisuje, co się zmieniło (jaki obraz, myśl lub emocja pojawiły się w jego głowie).
Gdy poziom dyskomfortu związanego ze wspomnieniem spada do zera, terapeuta pomaga „zainstalować” nowe, adaptacyjne i pozytywne przekonanie na swój temat (np. „poradziłem sobie z tym”, „jestem bezpieczny”).
Terapia EMDR to obecnie jedna z najskuteczniejszych, opartych na dowodach naukowych (EBM – Evidence-Based Medicine) metod leczenia traumy i powiązanych z nią zaburzeń. Jej ogromną zaletą jest czas trwania – bardzo często przesiąknięte lękiem wspomnienia udaje się trwale przetworzyć w znacznie krótszym czasie, niż miałoby to miejsce w klasycznej terapii długoterminowej.
Jeśli czujesz, że przeszłość nadal dyktuje warunki w Twoim życiu codziennym, a tradycyjne metody nie przyniosły oczekiwanej ulgi, skonsultuj się z certyfikowanym terapeutą EMDR. To bezpieczny, skuteczny i głęboki krok w stronę odzyskania wewnętrznego spokoju i wolności.